tag:blogger.com,1999:blog-43060120817962667522011-10-28T22:58:35.160+03:00Düşünceler ve ruh halinin sentezinden oluşan karalamalarAtlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.comBlogger401100tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-13066151996757144462011-03-27T21:26:00.000+02:002011-03-27T21:26:54.923+02:00

Sana yaklaşamıyorum, Yaklaşamam. Sana dolu dolu bakamam, Bakamıyorum. Sana dokunamam, Gerçekten, yapamam. Seni sevemem. Seni itebilirim, Benden uzaklaşırsın, nefret edersin. Beni artık görmezsin. Bunları yaparım. İsterdim ki, seni eskisi gibi sevebileyim,Eski isminle çağırabileyim seni.Yapamam. Bu yüzden, ne olur sor o soruyu, "Sorma" dedim. Sor o soruyu! "Konuşmayalım" dedim, Yalvarırım sor

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-57264688963874004442011-03-17T21:39:00.000+02:002011-03-17T21:39:36.211+02:00

Bugün iki şey kafama çok takıldı. Dalıp dalıp düşündüm. Anladım; uykusuz kalınca daha iyi düşünebiliyorum. Düşündüm; niye öldürmüyoruz kendimizi veya tüm zorluklara rağmen neden yaşamayı sürdürmek istiyoruz. Aslında bunlar kapsamlı sorular. Benim verdiğim yanıtlar, daha küçük soruların yanıtları. Yani detaylandırırsak, sürekli çalışmamızın, para için koşturmamızın, ilişkiler için tepinmemizin

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-53630814967686431382011-03-12T08:24:00.000+02:002011-03-12T08:24:40.563+02:00

Dengemin bozulmasını, sevmiyorum. Olumlu yönde olanla sıkıntım yok. Normal insanlar gibi, sevmediğim; olumsuz yönde dengemi bozanlar. Mutlu başladığım bir gün mutsuz bitince, günün başında yüzüm şen şakrakken gün sonunda sapsarı ve somurtkan olunca; dengemi kaybediyorum. Ne kadar sarsıcı anlatamam. Birçoğunuz deneyimlemişsinizdir zaten. Güzel bir gün, kötü bir haberle noktalanınca neler

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-16763313703189769062011-02-19T00:32:00.001+02:002011-02-19T00:36:44.663+02:00

Görsel: hafif.org Maskelerimiz var. Çeşit çeşit maskelerimiz var. Kimimiz bunun farkında ve bunun sıkıntısını çekiyor, kimimiz bunun olması gereken olduğunu düşünüyor ve halinden memnun, kimimiz ise bunları hiç düşünmüyor veya umursamıyor. Kaç maskemiz var? Belli topluluklara özel maskelerle mi sınırlıyız? Sadece ailemize mi maskemiz var? Yoksa işi abartıp, herkese ayrı bir yüzümüzü mü

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-62576256793002168872011-01-08T01:11:00.000+02:002011-01-08T01:11:54.752+02:00

"Neden  sevgi üzerine yazılanlar hep hüzünlü?" diye düşünürdüm eskiden.Şimdi biraz daha anlamlandı şiirler,Anladım, aşkın hüzünlü yanı gerçek olan.Mutluluk hepimizin başına gelir, ancak;Sevginin hüznünü yaşamak, en acı olan. Gülüşün, artık benim gözlerimde.Şu içine attıkların var ya, ben artık onları dışa vuruyorum.Şüphelerin, kıskançlıkların, hayranlıkların, Hepsi benim.En çok da

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-80094559605558197352011-01-04T23:14:00.001+02:002011-01-04T23:14:55.344+02:00

Uzunca sofranın karşılıklı taraflarında oturuyorlardı yakın aileler. Victor ile eşi Melisa, karşı taraftaki arkadaşlarına gülümsediler. Fatma ve Abdullah ise bu gülümsemeyi başlarıyla kabul ettiler. Sofra dumanaltıydı. Rahatsız olup balkona çıkanlar oldu. Mustafa Kemal, gidenlere bakıp utangaç bir çocuk gibi sırıttı. Utangaç gibiydi evet; çünkü art arda sigaraları içen oydu. Sonra kadeh

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-3304615545240985432010-11-28T22:00:00.000+02:002010-11-28T22:00:30.051+02:00

Kafam pembeye gidiyor, Diyorum pembe gerçek mutluluktur. Pembe kalbini kıpraştırır. Pembe gözünü kamaştırır. Hayır diyorum sonra, Kırmızı, evet koyu kırmızı. Kan kırmızısı. Kırmızı eğlendirir. Bedenini ateşleyen, Titreten kırmızı. Pembe kırmızıya karışabilir mi? Güzel bir görüntü olur mu? İkisinin tadı ayrı mı? Her birini ayrı mı yaşamalı? Karar vermeli. Pembe mi kırmızı mı?

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-43907799160666370922010-11-15T02:57:00.000+02:002010-11-15T02:57:09.010+02:00

İnsanlardan çok uzak kalmıştı. Yalnızdı. Yıllardır belki de. Kelimenin anlamındaki "yalnız" değildi ama. Daha kötüydü. Kalabalığın içinde yalnızdı o. Sokakta binlerce insan akıp gidiyor. İşyerinde her tarafı insanlarla kaplı. Yalnızken "acaba ne derler" düşüncesinin gereksizliğine ve sahtekarlığına inanırken, kalabalık içindeyken birden, istemsiz bir şekilde bu düşünceye sarılıyor. Sonradan

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-13101187586043582662010-10-22T20:34:00.000+03:002010-10-22T20:34:38.274+03:00

Sen bir şeytansın, Seni unuttum demiştim. Gene beni buldun, Keşke hiç gelmeseydin. Sen bir meleksin, Aradan yıl geçmiş. Seni çok özlemişim, Seni hissetmek... "Olmaz" diyince, gittim, Şimdi onursuzca geri dönüyorum. Üzüleceğimi bilerek, "Olmayacağını" bilerek. Bugün harika bir gün, Gel dedin. Bugün karanlık bir gün, Gel dedin. Nasıl bir çelişkisin sen? Hem mutlu ediyor, Hem üzüyorsun. Beni

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-24442104611652367182010-10-19T19:06:00.002+03:002010-10-19T19:08:01.217+03:00

Birçok çıldırma anı, araştırmalar ve uzun süreli düşünmeler sonucunda; ben de varoluş ve hayat üzerine kendi fikirlerimi geliştirdim. Ben sonsuzluk korkusu veya daha doğrusu sonsuzluk çılgınlığı sahibi bir insanım. Küçükken; uykuya dalma sırasında "sonsuzluk çılgınlığına" tutulup, yataktan delirircesine fırlardıım. Kafamdaki düşünceler beni çıldırtırdı: "Ölümden sonra ne var? Sonsuzluk ne kadar

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-55705899395230534032010-10-10T21:49:00.002+03:002010-10-10T22:46:03.881+03:00

İnsan, normal insan, başkalarının yapmadığı veya yapamadığı; ancak kendisinin yaptığı şeylerle övünür. Başkası ne der bilmiyorum; ama ben megaloman değilim. Buna dayanarak şunu söyleyebiliyorum: Kitap okumakla övünüyorum. Çevremde kimse kitap okumuyor. Hatta gereksiz bulup, nefret ediyorlar. Bunun sebebi, eğtimin öğrenciye kitap okuma "isteiğini" kazandırmaması mı? Anne-baba teşviiğinin olmaması

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-89389562027329101232010-09-29T00:18:00.000+03:002010-09-29T00:18:07.038+03:00

Sokrates demişti: "Bildiğim bir şey varsa, o da hiçbir şey bilmediğimdir". Ne demek istemişti? Sokrates cahil miydi? Gerçekten hiçbir şey bilmiyor muydu? Cahil ise, üzerine düşünülmesi gerekilen bir şeyi ortaya nasıl atmıştı? Soruların cevapları, bana göre, Sokrates'in cahil olmadığını; aksine büyük bir düşünür(çoğunluğun ortak kanısı) olduğunu gösteriyor. Bu cümlede biraz abartı var, onu da "

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-40772179553297358732010-09-05T00:10:00.000+03:002010-09-05T00:10:07.076+03:00

Köydeyim, Burada sokak lambası yok. İyi oldu aslında, yıldızları gördüm, Gerçek ışığı gördüm. Köydeyim, Burada şehir kokusu yok. Buram buram toprak, buram buram ağaç kokuyor, Has kokuyu duydum. Köydeyim, Burada insanlar gülmüyor. Eksikliğini, yokluğunda hissettim gülmenin. Gülmeyi özledim. Köydeyim, Sen şehirde de, burada da hayatımda değilsin. Gene de eksikliğini, köyde hissettim. Seni

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-55018916176732644932010-08-17T05:09:00.000+03:002010-08-17T05:09:28.670+03:00

Görsel: Daily Shot Of Coffee Gecenin bir vakti bu fikirler aklıma nereden geldi, ne süreçlerden geldi yazarsam; başka bir yazı olabilirdi, boşver. Bir an, içimi bir duygu sardı, böyle içimde hareket eden huzurlu bir top gibi sanki. Buruk, hüzünlü, aynı zamanda sevgi dolu bir huzur. Düşündüm. Aklıma baş "keşke"lerimden biri geldi. Bir sevgilim olsun isterdim. Hayır, hayır ergenlikde yaşanan bir

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-82871986947965110172010-08-09T22:44:00.000+03:002010-08-09T22:44:14.389+03:00

Survivor var, NTV'deki adam(Serdar Kılıç) var, Discovery Channel'da Ayı lakaplı adam(Ayı Grylss/Edward Michael Grylls) var. Bunlara rastlamışsınızdır. Hepsinde de bir doğal yaşam teması var, vahşi yaşam var, doğada yalnızlık var. Kanal yönetimleri para için doğayı mahvediyorlar. Survivor'a katılan kimseler, açlıklarını gidermek için balık yiyorlar, ormandan yiyorlar. Balık tüketilen bir hayvan

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-61855776071572648572010-08-07T19:50:00.003+03:002011-01-07T22:41:02.671+02:00

Görsel: Gönül Hecesi Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu, kız ve erkek çocuklarının ayrı okullarda okuma önerisine prensipte ‘evet' dedi. Cumhuriyet'in ilk yıllarında kız ve erkeklerin ayrı okullarda okuduğunu belirten Bakan Çubukçu, “Bu meseleyi çağdaşlık, çağ dışılık, harem- selamlık olarak değerlendirmek herşeyden önce eğitim planlaması açısından bilimsel değil. Ben buna prensipte karşı

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-53863772224156968012010-08-04T03:51:00.000+03:002010-08-04T03:51:34.473+03:00

Dün gece gördüğüm rüya yavaş yavaş etkisini kaybetmeye başladı. Tam anlamıyla benim bir parçam olmaktan çıkmadan önce onu yazıyorumki, ileride hatırlayabileyim. Etkisi ve gerçekliği sürsün. Öncesinde birkaç laf edelim. Görsel: Tuncerler Blog Rüyalar çöğu zaman şaşırtır. Bir bilgi; rüyasız geçen gecemiz yoktur, onları sadece biz hatırlamayız. Bu durumda sabah kalktığımızda "dün gece rüya

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-36125933448336033622010-08-02T02:10:00.002+03:002010-08-03T16:56:45.953+03:00

Görsel: A Lonely World Geride kalanlar, yalnız bırakanlar, çekip gidenler, zorunlu olarak başka bir dünyaya göçenler. Hepsi, bir sebepten dolayı bizi bırakıyorlar. Belki çok mutlu oluyoruz, hayatımızdan çıktıkları için. Belki de derinden sarsılıyoruz, bizi koskoca dünyada yapayalnız bıraktıkları için(ya da o an öyle hissettiğimiz için). Bir şekilde terkedildiğimizde, duygusal durumumuzda bir

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-5042213652713906702010-07-22T00:20:00.001+03:002010-10-16T16:43:05.049+03:00

Davranışsal Şiddet Şiddet nedir? "Fiziksel olarak verilen acı", gelir aklımıza değil mi? Dünya Sağlık Örgütü(WHO) olaya daha kapsamlı bakıyor: "Fiziksel veya psikolojik gücün bireyin kendisine, başka birine, bir gruba ya da topluluğa karşı yöneltilen, yaralamaya, ölüme, psikolojik zarara, gelişim bozukluğuna veya yoksun bırakmaya yol açma olasılığı büyük olan eylemlerin bilinçli olarak

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-3356151542512000082010-07-16T01:32:00.000+03:002010-07-16T01:32:36.099+03:00

Gene burada mutluyduk, Kalabalığın arasında, Tıpkı fotoğraflardaki özne gibiydik. Dışarıdan bağımsız, kendisiyle bütün. Ya da bilmiyorum, Belki burada tek özne sensin. Ben arkada bulanık kalmışım. Ağır espresso kokusu çevrede, Kokusu harika, tadı buruk. Gene burada, kahve içerken mutluyduk. Sen de tıpkı espresso gibisin. Uzaktan harika, tanıdıkça buruk.

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-20766318387420366272010-07-16T01:17:00.002+03:002010-07-16T01:23:25.962+03:00

Zülfü Livaneli Bir şarkı hiç mi sıkmaz? Bir kitap her okunuşunda aynı zevki nasıl verir? Bir insan her anlamda nasıl bu kadar mükemmel olur? "Eğer bu kişi Zülfü Livaneli'yse olur."; az önce kendime sorduğum sorulara vereceğim yanıt. Yazar, yönetmen, müzisyen, barış adamı... Bir sanat adamı, bir düşünce adamı, olağanüstü bir şahsiyet. Kültür kelimesi benim için adeta onunla özdeşleşmiş. Okumaya

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-27606659136305831772010-07-08T02:12:00.001+03:002010-07-08T02:12:57.116+03:00

Açlık ayı geliyor Kafamda gene o zamandan hatıralar Her şey o sıralar olmuştu Tanışmamız İlk heyecanlı konuşmalarımız Yakınlaşmamız Sana olan hislerim Yüzündeki sahte mavilere dalışım Hayat güzel! Değilmiş. Aynı ay bana İyinin yanında kötünün olduğunu Her şeyin bir sonu olduğunu İhaneti En önemlisi İhanetin acılı sevgiye dönüşebileceğini Öğretti.

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-4103823660751212612010-06-27T03:46:00.000+03:002010-06-27T03:46:11.554+03:00

Gümüş elbisesi üstünde. Dokunsan kırılacak sesiyle, Hüzünle tartışıyor. Dokunsam, kıracağım... Göz göze geldim, Dokunmasına gerek kalmadan, İçten içe kırılan ben oldum. Kalbim tazı, karnım kuş. Gece oldu, Hüzün yerini, Çalı çırpıya bıraktı. Alevlenmeyi zevk ile bekleyen. Kibriti elime alamayan ben, Yakamadım kahve güzelini.

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-86275256177322830842010-06-17T03:02:00.000+03:002010-06-17T03:02:15.839+03:00

Deniz Göloğlu, şiire erken yaşlarda Orhan Veli okuyarak başladığını ve o yaşlardan beri yazdığını bildiğim; çoğu zaman karamsar, kimi zaman hüzünlü, birçok vakit ise aşık şair. Şair ama ne şair! Genetik olduğunu düşündüğüm bir yeteneği var; şayet babası da şiir yazıyormuş ve kimi şiirlerin temaları da benzer. Şair kişiliği dışında birebir tanıyorum Deniz'i. Derdim varsa tavsiyede bulunur, kimi

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-10812529044248652812010-06-15T19:40:00.000+03:002010-06-15T19:40:13.037+03:00

Tuna Kiremitçi'nin "Git Kendini Çok Sevdirmeden" adlı kitabını okuyordum. Biraz bahsetmek isterim. Kitap hakkında iyiymiş-kötüymüş diyemem, haddime düşmez, zaten beğenmediğim kitap olmuyor genelde. Ayıp, diye düşünüyorum hep. Açıkçası; sıkılmadan ve beğenerek okudum. Kitap boyunca şöyle hissediyorum: Tipik 2000 sonrası Türk filmleri gibi. Daha açık olayım. Bir huzur havası, bir durgunluk,

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-65737500341494138282010-06-13T13:09:00.000+03:002010-06-13T13:09:48.564+03:00

2010 - Tiresias Evde oturuyorum. Üstünde oturduğum koltuk; yumuşak, pürüzlü, şerit şerit ve rahat.Oturmadan önce "müzik aletini" açtım. Müzik aleti kareydi ve arkaya doğru üçgenleşiyordu. Ortasına vurunca parmaklarım acıyor, "tık tık" sesler çıkıyordu. Ailem onun adının cam olduğunu söyledi, cama vurursam öyle ses çıkarmış. Müzik aletini açınca karanlığım biraz parladı. Elimde kumanda müzik

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-11201129006641669342010-06-08T01:49:00.001+03:002010-06-08T01:49:36.176+03:00

Böyle bir an bir belirsizliğe kapılıyorsun. Düşünceler kafanda dönüp dönüp dolaşıyor. Kafandaki her düşünceyi bir sonuca bağlamak istiyorsun, çünkü sonuca bağlarsan bu garip histen kurtulursun diye düşünüyorsun, olmuyor; çünkü her düşünce başka bir soruyu getiriyor. Sorular başka düşüncelere yönlendiriyor. Karmakarışıklık içinde senin hissettiğin tek duygu ise anlamsızlık. Düşünceler kafandan

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-52237309338676933532010-06-07T02:58:00.002+03:002010-06-07T03:01:06.129+03:00

İlk kayıtlarımdan birinde, bir Kolombiya deyişinden bahsetmiştim. Kahveyi koyu, tatlı ve sıcak içmekle ilgili. Böylece kahve mükemmel oluyordu. Hadi canım! İnsan deneyerek öğreniyor, çok doğru. Deneyerek öğrendiğim ve ders çıkardığım son şey işe şudur: Sadece çok uykulu olduğun süreler dışında(yani uyanmaya gerçekten ihtiyacın varsa), kahveyi çok sert ve sıcak yapmanın bir anlamı yok. Anlamı

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-63801742839788679242010-06-05T16:42:00.001+03:002010-06-05T17:44:04.523+03:00

Arkadaşlıklar eskidi, Dinlediğim müzikler geçmişte kaldı, Ben eskidim, Sohbetler bile ölümsüz değil. Fikirlerim değişip yaşlanırken, Hepsinin arasında sen, Yaşlanmadan, dipdiri içimde nasıl kalıyorsun?

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-36432518220173466562010-06-04T18:33:00.001+03:002010-06-04T18:34:18.621+03:00

Kahretsin! Sonunda bunun başıma geleceğini, en başından biliyordum, buna rağmen çok tepki veriyorum. Evet, eskiden sadece zevk için günlük içtiğim Nescafé, benim için artık bir bağımlılık haline geldi. Okulda bir an kahve çekti canım bugün. Bir anda geldi ve gitmedi. Bir ders boyunca kafamda içeceğim kahve vardı.Buharına kadar kafamda betimledim. Artık buharının yarattığı ıslaklıkla uğraşıyordum.

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-15707547713516990032010-06-02T01:59:00.003+03:002010-06-02T22:03:32.486+03:00

Bende bir fotoğraf var, paylaşmıyorum. Esirgiyorum, kimseye vermiyorum onu. Esirgediğim fotoğrafın kendisinden çok fotoğrafın yarattığı hisler. Birine versem; onu paylaşarak, ona hakaret ettim diye etkisini yitirecek olmasından korkuyorum. Gözleri, ışığın etkisiyle alttan parlamış, bu gözler fazlasını gördü diyen bir bakış var. Dikkat diyor. Masum bir gülümsemede kayboluyorsun. O gülüşün içinden

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-6290396871464990972010-05-31T23:40:00.004+03:002010-06-01T00:16:59.774+03:00

İngiltere'de yapılan bir araştırmaya göre 18-34 yaş arası insanların %60'ı yalnız olduklarını hissediyorlar. Bu sonucun en önemli etkeni ise, internet ve dolayısıyla sosyal paylaşım siteleri. Bağlantı içinde olduğumuz tek şeyin bilgisayar olacağı dönemler yaklaşıyor. Evde geçirdiğiniz zamanın ne kadarı Facebook'ta geçiyor?  Hayır, düzeltiyorum. Bütün gününüzü kastediyorum; şayet Facebook, cep

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-16084823221501475082010-05-31T20:33:00.000+03:002010-05-31T20:33:46.680+03:00

Haberleri izliyor musunuz? İnsani Yardım Vakfı(İHH) Gazze'ye gidiyordu yardım için, birden çok gemiyle. İsrail, gemiler çıkmadan uyarısını yaptı. Sınıra 40 deniz mili yaklaşılırsa müdahale edecekti. Hatta, ne ilginçki, BİR GÜNDE uluslarası sularda talimat yapma izni aldı(Normalde böyle bir iznin çıkması bir gün sürmez imiş). Gemilerden bir kaçı kaybolmuş. Büyük ve baş gemi olan Mavi Marmara'ya,

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-1449089502439541862010-05-29T01:24:00.000+03:002010-05-29T01:24:19.006+03:00

En varoş semtin sokaklarında bile huzurla yüremek istemez misiniz? Ülkemizin doğusunun da batısı kadar gelişmiş olmasını istemez misiniz? Askerlerimizin artık ölmemesini? Suç oranının göze çarpar miktarda düşmesini istersiniz sanırım, değil mi? Başımızda bilinçli insanların olmasını ve ülkemizi parlak yarınlara taşımalarını? Bildiğiniz gibi, eğer bilmiyorsanız öğrenin, her şeyin temeli eğitim.

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-2607949997038959742010-05-28T01:37:00.001+03:002010-06-04T18:34:44.397+03:00

Önce kahveyi koyun. 1 tatlı kaşığı olsun fakat tepeleme olmasın(şayet istediğiniz acı bir kahveyse, doldurun). Suyu kettleda ısıttıktan sonra 1 dakika bekleyin. Kaynar su kahvenizin tadını bozar. Kupayı ağzına kadar suyla doldurmayın. Acı ve sıcak su içiyor gibi hissedersiniz. Süt tozunu, kahveden biraz daha fazla, tepeleme koyun. Bu kahvenin kremalı yanının ağır basmasına, yani hoş bir tadla

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-74180449574387470382010-05-27T20:15:00.001+03:002010-08-05T13:48:58.370+03:00

Bu bir ritüel evet, sık sık tekrarlanması gereken bir ritüel. Bu ritüelin yaratıcısı Ömer Hayyam. Ömer Hayyam; astrronom, matematikçi, felsefeci, şair ve insanların söylediklerine zamanının en bilge kişisidir. Yaşadığı dönem 11-12. yy'a denk gelmektedir. Diğer takvimlerden çok daha başarılı olan Celali Takvimi'ni yaratmıştır. Okullarda gördüğümüz binom açılımı, pascal üçgeninin de temelini o

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-12729724047135460532010-05-26T21:08:00.000+03:002010-05-26T21:08:32.468+03:00

Daha önce okudunuz mu, Ahmet Ümit? Bir yerden başlamalısınız. Ben kitap eleştirmeni değilim ya da kütüphaneler dolu kitap okumadım fakat birkaç Ahmet Ümit kitabı okudum. Uzun soluklu romanları okumak size zor geliyorsa, "Aşk Köpekliktir" 'i okumanızı önerebilirim. Kısa öykülerden oluşmuş, her öyküsü  aşkın başka bir yanını anlatan bir kitap. Aşkın yanıltıcı olabileceği bahsediliyor. Köpek gibi

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-77791660889011539972010-05-26T19:11:00.003+03:002010-06-04T18:35:11.374+03:00

Bilinçaltımız reklamlarla yıkanıyor. Reklamlarda kullanılan cümleler veya kelimeler artık günlük kullanımımıza giriyor, ürünler de öyle. Eğer 80'lerin sonlarında yaşasaydım günde tüketeceğim kahve, o zamanlar yayınlanan reklamlar sayesinde, sanırım artacaktı. Bu reklamlar gerçekten ilginç. Başrollerini Anthony Head ve Sharon Maughan paylaşıyor. İki komşunun başta sadece kahve üzerine kurulmuş ve

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-86124468344220607062010-05-26T00:18:00.007+03:002010-06-07T02:57:02.966+03:00

Bu Nescafé'nin aromasını tutturamıyorum bir türlü. Sıkı bir tüketiciyim fakat her seferinde farklı bir tat alıyorum. Aslında farklı hiçbir şey yapmıyorum. 3 şeker, aynı büyüklükteki tatlı kaşığından kahve ile süt tozu ve kaynadıktan sonra bir dakika bekletilmiş bir kupa kadar su. Anlamıyorum fazla mı süt tozu koyuyorum yoksa suyu mu az kaçıyor? Kimi zaman su içer gibi oluyorum, kimi zaman

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4306012081796266752.post-67917358872631968932010-05-25T21:35:00.001+03:002010-06-08T01:50:09.287+03:00

Zaten gittin, Bir aptallığa kandın. Bunun için beni kırdın. Ben sana içimi döktüm, Sen arkamdan vurdun. Her seferinde eski evinden geçerken, Belki güneşi gözünde seçerim diye, Pencerene dönüyorum. Heyecanım sönüyor. Umutsuzca yoluma devam ediyorum.

Atlas Akınhttps://profiles.google.com/117694287375945256439noreply@blogger.com3